Ceremoniał Żywego Różańca  (fragmenty)

Ceremoniał Żywego Różańca powstał z troski o dobro duchowe Narodu polskiego i rozwój religijno-moralny obecnych i przyszłych pokoleń. Ufamy, że Żywy Różaniec, jako wypróbowane narzędzie Opatrzności Bożej zjednoczenia ludzi z Bogiem i z braćmi oraz środek uświęcania dusz, pomoże młodemu pokoleniu skutecznie wytrwać w wierze Ojców.
 
o. Szymon Niezgoda, dominikanin, Promotor Różańca świętego w Polsce
 
 

1. Żywy Różaniec założony w 1826 r. przez Marię Paulinę Jaricot, zatwierdzony przez papieży i poddany jurysdykcji zakonu dominikańskiego, w formie dzisiejszej ustalony już wcześniej przez papieża – dominikanina św. Piusa V, składa się z czterech części: radosnej, światła, bolesnej i chwalebnej oraz z dwudziestu tajemnic wiary, objawionych w Ewangelii i dotyczących życia, śmierci i chwały Jezusa i Maryi.
 
2. Żywy Różaniec jest więc jakby streszczeniem Ewangelii – z tej racji jest:
a) modlitwą trynitarną – skierowaną ku Trójcy Świętej,
b) modlitwą chrystocentryczną – ukierunkowaną na Chrystusa, „przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie”,
c) modlitwą eklezjalną – modlitwą całego Kościoła, „papieży, biskupów, kapłanów, zakonników i wiernych świeckich”,
d) modlitwą maryjną – o Maryi, do Maryi i z Maryją, „jest darem Maryi”.
 
3. Żywy Różaniec oznacza:
a) Życie według Ewangelii, która jest fundamentem i źródłem życia chrześcijańskiego. Różaniec jest modlitwą ewangeliczną, ponieważ zawiera Modlitwę Pańską i Pozdrowienie Anielskie oraz ewangeliczne tajemnice naszego odkupienia. Z tego też powodu Różaniec nazywamy streszczeniem lub zbiorem najważniejszych prawd Ewangelii,
b) Życie wiarą, nadzieją i miłością; należeć bowiem do Żywego Różańca znaczy – wierzyć w istnienie Boga i wierzyć Bogu, który przemawia, ufać Bogu i w Jego dzieło zbawienia oraz kochać Boga, a w Bogu i dla Boga – ludzi,
c) Żywy Różaniec jest jakby niezdobytą twierdzą obronną, albowiem broni jednostkę, rodzinę i społeczeństwo przed śmiercią duchową, mianowicie przed ateizmem i laicyzmem, przed indyferentyzmem religijnym, przed zepsuciem obyczajów, zwłaszcza w życiu małżeńskim i rodzinnym, przed alkoholizmem itp.,
d) Żywy Różaniec składa się z żywych róż. Każda róża posiada dwadzieścia osób, z których każda odmawia codziennie jedną dziesiątkę Różańca, czyli jedną tajemnicę, połączoną z rozważaniem. W ten sposób odmawiany jest w róży codziennie cały Różaniec – dwadzieścia tajemnic. Jest to jakby wieniec różany składany u stóp Królowej.
 
Święta Penitencjaria, na mocy specjalnego i wyraźnego indultu Stolicy Apostolskiej z dnia 25 października 1967 r. udzieliła członkom Żywego Różańca odpustu zupełnego osiem razy w roku, mianowicie:
  1. W dniu przyjęcia do Żywego Różańca,
  2. Narodzenia Pana Jezusa,
  3. Zmartwychwstania Pańskiego,
  4. Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie,
  5. Wniebowzięcia Matki Bożej,
  6. Królowej Różańca świętej,
  7. Niepokalanego Poczęcia Maryi,
  8. Ofiarowania Pańskiego.
Odpust ten mogą uzyskać pod zwykłymi warunkami, którymi są: spowiedź i Komunia święta, modlitwa według intencji Ojca Świętego, przynajmniej prywatne odnowienie postanowienia wiernego zachowywania Statutu Stowarzyszenia Żywego Różańca (por. In. Anal. Ord. Praedic. 38/25 X 1967/s. 309).