Ruch Szensztacki

Ojciec Józef Kentenich jako założyciel przekazał swemu Dziełu oryginalną, bogatą duchowość mającą swoje źródło w jego charyzmacie. Pragnie ona pomóc współczesnemu chrześcijaninowi żyć w zlaicyzowanym świecie według zasad Ewangelii i być w nim aktywnym misjonarzem.

 

Powstanie nowego Kręgu, można określić następującymi krokami:

 

1. Osoby, które poznały Apostolat i chciałyby założyć krąg w swojej parafii, powinny porozmawiać o tej inicjatywie z ks. Proboszczem, aby uzyskać jego zgodę. Jest to warunek konieczny do formalnego założenia kręgu. 

Jest jedną z inicjatyw Ruchu Szensztackiego, wyrosła z potrzeb czasu. Jako metoda pastoralna włączona w duszpasterstwo Kościoła i obejmującą całe życie współczesnych ludzi. Poprzez odwiedzanie obrazu Matki Bożej, czczonej w Szensztacie jako Trzykroć Przedziwna Matka i Zwycięska Królowa, można doświadczyć rzeczywistości sceny Nawiedzenia. Maryja przychodzi do domów, jak Ta, która przynosi Chrystusa. Z sanktuariów szensztackich Matka Boża pragnie nawiedzić rodziny, aby uczynić ogniska domowe – „sanktuariami życia”, kościołami domowymi, w których Ona będzie Wychowawczynią i poprzez które będzie ewangelizowała współczesny świat.

 

Pielgrzymowanie obrazu MTA (łac. Mater ter Admirabilis) jest jedną z apostolskich form, która rozwinęła się w Ruchu Szensztackim. Jako pierwszy podjął ją Sługa Boży, brazylijski diakon Jan Luiz Pozzobon, a wraz z rozwojem Ruchu Szensztackiego rozprzestrzeniła się po całym świecie.

Znany na całym świecie obraz Matki Bożej słynący łaskami został namalowany przez włoskiego malarza Luigi Crosio (1835 – 1915). Namalował go w 1898 roku pod tytułem „Refugium peccatorum” (Ucieczka grzeszników) modelem miała być jego córka, co do modelu Dzieciątka Jezus nie ma danych. Prawa autorskie otrzymała firma szwajcarska Kuenzli Brothers w piśmie z „Turyn,10 październik 1898” następnie te prawa nabyła szwajcarska prowincja Sióstr Maryji wraz z oryginałem i kopiami w roku 1964.

Założycielem Dzieła Szensztackiego jest ojciec Józef Kentenich.

Maryja czczona jest w sanktuariach szensztackich jako Matka Trzykroć Przedziwna (Mater Ter Admirabilis – w skrócie MTA). Tytuł ten Rodzina Szensztacka przejęła od Kongregacji Mariańskiej, która w XVI w. rozrosła się i prężnie działała w Ingolstadt nad Dunajem.

Centrum i kolebką Dzieła Szensztackiego jest sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej w Szensztat (niem.: Schönstatt), koło Koblencji nad Renem. Jest to mała kapliczka zajmująca niewiele metrów kwadratowych powierzchni. Pierwsze wzmianki o jej istnieniu pochodzą już z początku XIV wieku. Poświęcona św. Michałowi była pierwotnie kaplicą cmentarną starego klasztoru. Dwukrotnie, w 1633 i 1812 roku ulegała zburzeniu, lecz za każdym razem wznoszono ją na nowo. W czerwcu 1914 roku zaopiekowała się nią Kongregacja Mariańska z pallotyńskiego gimnazjum w Szensztat. Dla odróżnienia tego sanktuarium od licznych innych, filialnych sanktuariów szensztackich znajdujących się na całym świecie nazywane jest ono przez członków Rodziny Szensztackiej „prasanktuarium”.

Na początku naszego stulecia, na tle palących zagadnień kościelnych i politycznych, 18 października 1914 roku powstaje Ruch Szensztacki, jako duchowa wspólnota wewnątrz Kościoła katolickiego. Jego Założyciel i duchowy ojciec – Józef Kentenich (1885 – 1968) potrafił wydobyć na światło dzienne wartość człowieka i ukazać ją innym. W jego pracy kapłana i pedagoga, idea nowego człowieka w nowej wspólnocie przybierała coraz wyraźniejsze kształty. Dziś w Ruchu Szensztackim istnieje ponad dwadzieścia różnych wspólnot: młodzież i dorośli, kobiety i mężczyźni, żyjący samotnie i rodziny, kapłani i świeccy.