Znajdź akta stanu cywilnego w Łukowie

 

Parafia Rzymskokatolicka pw. Przemienienia Pańskiego w Łukowie, siedziba- Łuków, ul. Plac Narutowicza 2 (dawny Plac Pijarski), dekanat łukowski

Miejscowości w parafii w XIX wieku: Aleksandrów, Andrzejówka, Biardy, Czerśl, Dębowica, Domaszewnica, Gołaszyn, Gołąbki, Gręzówka Stara i Nowa (od 1938 odrębna parafia), Jadwisin, Jeziory, Józefów, Karwacz, Klimki, Krynka, Kryńszczak, Ludwinów, Ławki, Łazy, Łuków, Malcanów, Nurzyna, Poważe, Role, Ryżki, Sięciaszka, Suchocin, Suleje, Strzyżew, Świercze, Szczygły Górne i Dolne, Świdry, Świderki, Turze Rogi, Wagram, Wiatraki, Wójtostwo, Trzaskoniec, Wólka Świątkowa, Zalesie, Zarzecz, Zimnawoda, Żdzar.

Pierwotny kościół z 1250 r.,

W 1254 r. Próba utworzenia w Łukowie biskupstwa.

W 1803 r. kościół parafialny spalił się, a nabożeństwa przeniesiono do kościoła bernardynów.

W 1859 r. rząd rosyjski zamknął szkoły pijarskie i skasował zakony.

Obecny kościół parafialny murowany, wybudowany w latach 1733-1762 kosztem mieszkańców miasta Łukowa i okolic oraz pomocy kasztelana Jana Jezierskiego, staraniem OO. Pijarów.

Styl barokowy zbudowany według projektu Sollariego. Ołtarz główny z warsztatu Eliasza Hoffmana. Majstrem budowy kościoła był Kluk, ojciec słynnego przyrodnika Kluka.

Księgi metrykalne w parafii od 1810 r. Kronika parafialna od 1904 r.


 

Z kalendarza liturgicznego Diecezji Lubelskiej - rok 1897

Łuków

benef. I class. De primavera fund. dotaione et, erwectione Esiae paroch. nun constat. Esiam lign. Nativit. B. M. V. paroch. ab anno 1257 et usque ad 1803 extitisse, certum est.

Presens E. mur.

Transfigur. D. N. J. C., exstr. 1695 sumptu Joan Jezierski et Nobilium terrae Łukovien, pro PP. Scholar. Pijar., qui operam debant juventuti erudiendae. Postea, cum Eccl. Nativ B. M. anno 1803 passa fuisset incendium, officia mere parochialia in hac Eccl. peragi coeperunt. - N. a. c. 14 468

Cur. Jacob. Łubkowski, S. Th. C., Can. Eccl. CAthedr., ord. S. Stanisl. 2 cl. eques, Decanus, n. 27 Julii 1834, ord. 1858.

Vicarii:

1. Joseph. Kozłowski, n. 24 Mart. 1870, ord. 1894.

2. Joseph.- Adalb. Scipio del Campo, n. 6 Sept. 1870, ord. 1894.

Ecclesia mur. ibidem pt. suppres. ord. S. Fr. de observ. extr. 1770 a. ex eleemosynis fidelium, loco lign. fundate 1629 ab Erasmo Domaszewski.


 

W 1920r. Erygowano parafię przy Kościele Pobernardyńskim Podwyższenia Św. Krzyża obejmującą miejscowości: Aleksandrów, Dąbie, Dminin, Czerśl, Gołąbki, Jadwisin, Jeziory, Malcanów, Ryżki, Sięciaszka, Świdry, Zalesie, Żdżar i parafię w Zarzecu: Zarzecz, Olszewnica, Kownatki, Strzyżew, Suchocin.

Na mocy art.. 69 konstytucji z 1807r wprowadzony został w Księstwie Warszawskim Kodeks Napoleona, a wraz z nim urzędy i księgi stanu cywilnego. Dekret Króla Saskiego Fryderyka Augusta z 23.02. 1809r. regulował sposób prowadzenia akt stanu cywilnego (Dz PKW nr 9/10 art.. 1-12).

W zasadzie księgi mieli prowadzić świeccy urzędnicy, w praktyce obowiązki te powierzono duchownym. Na mocy Kodeksu Cywilnego Królestwa Polskiego (Postanowienie Rady Administracyjnej z 3.11. 1825 Dodatek do rozdz. IV Dz. P. KP T.10) w 1825r akta stanu cywilnego złączono z księgami kościelnymi.

Proboszcz parafii był jednocześnie urzędnikiem stanu cywilnego. Przepisy szczegółowo regulowały sposób prowadzenia ksiąg, ich kontroli (2 egz. protokółu sprawdzenia akt). Księgi prowadzono w formie duplikatów służących do zapisywania urodzeń, małżeństw, zgonów z jednego roku lub unikatów, gdzie zapisywano jeden rodzaj zdarzeń (tylko urodzenia, tylko małżeństwa, tylko zgonu) w jednej księdze z kilku lat aż do wyczerpania kart. Duplikaty przechowywały archiwa hipoteczne sądu pokoju, drugi w miejscu tworzenia. Nadzór nad księgami stanu cywilnego prowadzonymi przez proboszcza sprawował dziekan danego dekanatu oraz władze sądowe. Rada Państwa 04.06.1901r zwolniła sędziów pokoju z tego obowiązku (Zb. Pr i Rozp. Nr 67 poz.1346).

Postanowieniem księcia namiestnika z 3.11. 1825r do spisywania aktów stanu cywilnego wyznań niechrześcijańskich wyznaczeni zostali burmistrzowie lub ich zastępcy. 24.06.1836 ukazało się prawo o małżeństwie (DzP KP T.18), które skutki cywilne zawarcia aktu oddawało sądom cywilnym,ograniczało swobodę wyznania dzieci z małżeństw mieszanych - katolików z prawosławnymi (musiały przyjąć prawosławie). (od 1847r odstępstwo od prawosławia karano jako przestepstwo.) Początkowo księgi prowadzono w języku polskim, od 1.01. 1868r na mocy rozporządzenia Komitetu Urządzającego w języku rosyjskim. W okresie XX-lecia Kościół Rzymskokatolicki opierał się na Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1917r.

Dekretem z 25.09.1945r wprowadzona została od 1.01. 1946r świecka rejestracja stanu cywilnego wykonywana przez świeckie urzędy stanu cywilnego (Dz.U. Nr 48 poz. 272 Prawo o aktach stanu cywilnego i 273 Przepisy wprowadzające prawo o aktach stanu cywilnego). Rozporzadzenie Ministra Administracji Publicznej i Sprawiedliwości z 24.11. 1945r w sprawie wykonywania prawa o aktach stanu cywilnego oraz przepisów wprowadzajacych to prawo (Dz.U. Nr 54 poz. 304) regulowało sposób funkcjonowania USC.

Bibliografia:

  • Prawo cywilne obowiązujace w guberniach Królestwa Polskiego T. I Petersburg 1875.
  • Zbiór przepisów prawnych w sprawach rejestracji stanu cywilnego wydanych po odzyskaniu niepodległości państwowej Warszawa 1931opr. J. Litwin, A. Rżewski  schowaj

Cz.1 Akta urodzeń, małżeństw, zgonów (duplikaty) 1869-1879 sygn. 1-11, Cz.2 Akta urodzeń, małżeństw, zgonów (duplikaty) 1880-1900 sygn. 12-32, akta urodzeń, małżeństw, zgonów 1829, 1901-1911 sygn. 33, 35-45, dokumenty do małżeństw 1823 sygn. 34, akta urodzeń, małżeństw, zgonów 1912 sygn. 46 Akta z lat 1810-1868 przechowuje AP Lublin zespół 35/1872/0. Akt nie mikrofilmowano