Tekst Ewangelii

Ewangelia według św. Łukasza (Łk 10, 1-12)

1 Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. 2 Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. 3 Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. 4 Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! 5 Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! 6 Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. 7 W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. 8 Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; 9 uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże. 10 Lecz jeśli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: 11 Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. 12 Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu.

(1) Kontekst historyczno-kulturowy

(1.1) Siedemdziesięciu dwóch – kim byli?

więcej

Moduł rejestracji Last Minute uruchomił dziś Komitet Organizacyjny. Jest on przeznaczony dla pojedynczych osób, rodzin czy grupy przyjaciół, albo grup do 150 osób, które nie zarejestrowały się w standardowym systemie rejestracyjnym.

Z dniem 1 lipca 2016  Ks. Biskup zwolnił Ks. Arkadiusza Bylinkę z urzędu wikariusza naszej parafii i skierował na urlop zdrowotny z zamieszkaniem w Domu Księży Emerytów w Nowym Opolu. 

Dziękujemy za dar obecności Księdza wśród nas
i życzymy łaski zdrowia, i błogosławieństwa Bożego.

 


 

Antyfona: Boże, mój Boże, szukam Ciebie i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą, jak ziemia zeschła i łaknąca wody (Ps 63).

Tekst Ewangelii

Ewangelia według św. Łukasza (Łk ,18-24)

Antyfona: Szczęśliwy człowiek, któremu odpuszczona została nieprawość, a jego grzech zapomniany.  Szczęśliwy ten, któremu Pan nie poczytuje winy, a w jego duszy nie kryje się podstęp (Ps 32).

Tekst Ewangelii


 

11 Wkrótce potem udał się do pewnego miasta, zwanego Nain; a szli z Nim Jego uczniowie i tłum wielki. 12 Gdy zbliżył się do bramy miejskiej, właśnie wynoszono umarłego – jedynego syna matki, a ta była wdową. Towarzyszył jej spory tłum z miasta. 13 Na jej widok Pan użalił się nad nią i rzekł do niej: «Nie płacz!» 14 Potem przystąpił, dotknął się mar – a ci, którzy je nieśli, stanęli – i rzekł: «Młodzieńcze, tobie mówię wstań!» 15 Zmarły usiadł i zaczął mówić; i oddał go jego matce. 16 A wszystkich ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: «Wielki prorok powstał wśród nas, i Bóg łaskawie nawiedził lud swój». 17 I rozeszła się ta wieść o Nim po całej Judei i po całej okolicznej krainie.

(1) Kontekst historyczno-kulturowy

Z kalendarza Liturgicznego:
1. Zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego (kan. 1251) dzisiejsza uroczystość znosi obowiązek zachowania wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych. Dzisiaj nie ma obowiązku uczestniczenia we Mszy świętej.

2. W czasie głównej Mszy św. we wszystkich kościołach i kaplicach, po modlitwie po Komunii wystawia się Najświętszy Sakrament, odmawia Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa i akt wynagrodzenia.

3. Za publiczne odmówienie aktu wynagrodzenia Najświętszemu Sercu Pana Jezusa - dziś odpust zupełny.

Kult Serca Jezusowego rozwinął się w naszym kraju jeszcze przed objawieniami św. Małgorzaty Marii Alacoque. Polska miała też szczególne przywileje od papieża. 6 lutego 2015 roku przypada 250. rocznica ustanowienia na prośbę króla Augusta III i biskupów polskich uroczystości Najświętszego Serca Jezusowego w Polsce.

Liturgiczne święto Boskiego Serca Pana Jezusa, wraz ze Mszą św. i  oficjum brewiarzowym, ustanowił w 1765 r. papież Klemens XIII. Był to przywilej tylko dla Polski, dla ówczesnego Królestwa Polskiego i jednej Konfraterni Najświętszego Serca w Rzymie. W ten sposób Stolica Apostolska odpowiedziała na memoriał biskupów polskich z 1764 r.

Zrozumiałem, że każde Zdrowaś, Maryjo, każde pozdrowienie Najświętszej Maryi Panny to nowe uderzenie zakochanego serca. (Kuźnia, 615)

„Maryjo Niepokalana, wiem dobrze, że jestem biednym nędznikiem, że z dnia na dzień pomnażam tylko swoje grzechy...”. Powiedziałeś mi, że w ten sposób rozmawiałeś kiedyś z Naszą Matką. I poradziłem ci z całym przekonaniem, żebyś odmawiał Różaniec święty: błogosławiona monotonia zdrowasiek, która oczyszcza monotonię twoich grzechów! (Bruzda, 475)

Różańca nie odmawia się jedynie wargami, mamrocząc zdrowaśki jedną po drugiej. Tak czynią dewotki i dewoci. – Modlitwa ustna powinna być zakorzeniona w sercu chrześcijanina tak, aby podczas odmawiania Różańca umysł mógł zagłębić się w kontemplacji każdej z tajemnic. (Bruzda, 477)

Ciągle odkładasz Różaniec na potem, a wreszcie go nie odmawiasz z powodu senności. – Jeżeli nie dysponujesz innym czasem, odmawiaj go niepostrzeżenie na ulicy. Poza tym, to pomoże ci trwać w obecności Bożej. (Bruzda, 478)

Św. Josemaria