Adam Szustak OP: Zstąpienie. Odcinek 9: Gołębica


 

Adam Szustak OP: Zstąpienie. Odcinek 8: Pszczoła

 DZ.2.1-13.

Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.
Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. «Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami?» - mówili pełni zdumienia i podziwu. «Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? - 1 Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, 10 Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, 11 Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie - słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże». 12 Zdumiewali się wszyscy i nie wiedzieli, co myśleć: «Co ma znaczyć?» - mówili jeden do drugiego. 13 «Upili się młodym winem» - drwili inni.

Pierwszy owoc Ducha Św. - mówienie obcymi językami, tak jak im Duch pozwala mówić. Duch staje się w nich Słowem.

1. Wiele krajów jest tutaj wymienionych. Każdy słyszy w swoim języku. Są też ludzie z Judei (żydzi), którzy dziwią się, że rozumieją.  Duch Św. jest SŁOWEM, nawet w naszym własnym języku, gdy nie możemy się dogadać nawzajem. Duch przychodzi i pomaga dogadać się ludziom. Kiedy Duch Święty przychodzi mąż rozumie żonę, żona męża.  Duch Św. otwiera język, że możemy się dogadać ze sobą.

2. "Słowo" w hebrajskim tez oznacza "pszczoła"  - Słowo to coś co fruwa pomiędzy ludźmi. Bóg posyła Słowo, abyśmy rozumieli. Potrzebujemy SŁOWA - Ducha Świętego, aby zrozumieć je. Pismo otwiera się przed nami dzięki Duchowi Świętemu. Mądrość Syracha 11.3.  Mała jest pszczoła wśród latających stworzeń, lecz owoc jej ma pierwszeństwo pośród słodyczy. Jeśli będziesz obcował ze Słowem to ono wyprodukuje Ci słodycz, która ma pierwszeństwo pośród słodyczy.

Duchu Święty, proszę Cie byś był w nas również SŁOWEM.
Pozwól nam abyśmy mogli siebie nawzajem zrozumieć i zrozumieć Ciebie.
Duchu Święty otwórz przede mną , przed moją siostrą, bratem  tajemnicę Słowa Bożego.
Spraw, żeby Ono stało się żywe, żeby zaczęło do nas przemawiać.
Duchu Święty, przyjdź do nas i napełnij nas poznaniem ludzi,
siebie nawzajem a szczególnie BOGA.
Niech tak się stanie. Amen.


Adam Szustak OP: Zstąpienie. Odcinek 7: Ogień

Dzieje Apostolskie, 2, 1-4
Zesłanie Ducha Świętego
2. Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym,...
 
Ogień:
1. Płonący nieustannie w świątyni Pańskiej ogień cały czas podtrzymywany. Kiedy Duch Święty w nas zamieszkuje to nieustannie w nas podtrzymywana jest  Boża obecność. Nie ma znaczenie mój stan. Boża obecność jest cały czas w nas i niczym się nie zniechęca. Uczniowie poczuli tchnienie nieustannej obecności  - Bożej obecności.
2. W ST wiele postaci ma epizody kiedy na ich modlitwę spada ogień z nieba, aby zazwyczaj pochłonąć jakąś ich ofiarę. Wielu z nas udowadnia życiem, że Bóg jest, poprzez widoczne w życiu interwencje Boże. Czy mamy takie dowody jego obecności?  Ogień który spada z nieba jako Boża interwencja...
3. Łk, 12,49. Przyszedłem rzucić ogień9 na ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął.   Tj. ogień płonącej miłości Jezusa do ludzi.  "Ogień", który oczyści i zapali serca, a który zapłonie na krzyżu (zob. J 12,32). Uczniowie chcą zbawienie zanieść wszystkim ludziom.  Ogień rozpala nas miłością do innych ludzi. Tęsknimy za Bogiem, za jego nieustanna obecnością.
 
Duchu Święty, Ty który jesteś płomieniem Boga Żywego
zstąp na nas dzisiaj w płomieniu ognia.
Rozpal nas Twoją obecnością, obecnością Boga.
Rozpal nas żarliwym pragnieniem bycia z Tobą, żarliwą miłością do ludzi.
Duchu Święty , bardzo pragniemy Twego ognia, który spada z nieba.
Prosimy Cię, napełnij nas Twoim ogniem, abyśmy dzisiaj zapłonęli.
Niech tak się stanie. Amen.

Adam Szustak OP: Zstąpienie. Odcinek 6: Wiatr

Dzieje Apostolskie, 2, 1-4
Zesłanie Ducha Świętego
2. Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.
 
Wiatr:
1. oznacza niezwykłą intymność z Bogiem  - ogromna bliskość z Bogiem - ogromna przyjemność bycia z Bogiem. Bliskość z Bogiem  - to mowa o miłości . Duch Święty przychodząc do nas daje nam relację z Bogiem jak w tych poniższych fragmentach.
  • Pnp 4,16 Powstań, wietrze północny, nadleć, wietrze z południa, wiej poprzez ogród mój, niech popłyną jego wonności!
    Niech wejdzie miły mój do swego ogrodu i spożywa jego najlepsze owoce!
  • Rdz 3,8 Gdy zaś mężczyzna i jego żona usłyszeli kroki Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie, w porze kiedy był powiew wiatru...

2. życie kogoś napełnionego Duchem Bożym jest przeciwne martwocie, mule życia. Ewangelia Św. Jana. Czy jesteś ciągle porywany przez Ducha Bożego czy tez jesteś w mule?

  • J 3.8 Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».

3. wiatr pustynny, palący - który potrafi wypalić nasze grzechy, wszystko co jest w nas martwe. Czy tego doświadczasz?

Duchu Święty, Ty spocząłeś w Wieczerniku na Apostołach,
tak jak wiatr rozkoszy, wiatr palący, wiatr  nieustannego biegu do przodu.
Spocznij na nas i wiej wiatrem, abyśmy doznali tego czego doświadczyli apostołowie,
szczególnie tam gdzie zło w nas wygrywa. Amen


Adam Szustak OP: Zstąpienie. Odcinek 5: Miriam (Wtorek)

 Z Ewangelii Św. Łukasza 1, 26-38

Zwiastowanie Maryi

26 W szóstym miesiącu9 posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, 27 do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida10; a Dziewicy było na imię Maryja. 28 Anioł wszedł do Niej i rzekł: «Bądź pozdrowiona11, pełna łaski, Pan z Tobą, ».
29 Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. 30 Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. 31 Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. 32 Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. 33 Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca». 34 Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»12 35 Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym13. 36 A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. 37 Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego». 38 Na to rzekła Maryja: «Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!» Wtedy odszedł od Niej anioł.

Wszyscy prorocy mają ogromne ALE, kiedy przychodzi Duch Św. poprzedzony aniołami. Bóg przełamuje te opory, zaś Miriam zmieszała się na te słowa i rozważała. Ona jedyna powiedziała Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa! Miriam to wzór dla nas, aby tam gdzie Bóg nas zaprasza a my uważamy że nie nadajemy się.

Matko Boża, proszę Cię stań przy mnie pełna modlitwy, pełna wstawiennictwa.
Pomóż nam, wspieraj nas, módl się za nami, abyśmy potrafili otworzyć się na działania Ducha Św.
Miriam, módl się za nami.

 


 

Adam Szustak OP: Zstąpienie. Odcinek 4: Dziecko (Poniedziałek)

1. Z Ewangelii Św. Łukasza 15, 11-24

Syn marnotrawny
11 Powiedział też: «Pewien człowiek miał dwóch synów. 12 Młodszy z nich rzekł do ojca: "Ojcze, daj mi część majątku, która na mnie przypada". Podzielił więc majątek między nich. 13 Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swój majątek, żyjąc rozrzutnie. 1A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie i on sam zaczął cierpieć niedostatek. 15 Poszedł i przystał do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola żeby pasł świnie. 1Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał. 17 Wtedy zastanowił się i rzekł: Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. 1Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; 1już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników. 2Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. 2A syn rzekł do niego: "Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem". 2Lecz ojciec rzekł do swoich sług: "Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! 2Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, 2ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się". I zaczęli się bawić.
 
2.List do Galatów 4, 1-7

1 I to wam jeszcze powiem: Jak długo dziedzic jest nieletni, niczym się nie różni od niewolnika, chociaż jest właścicielem wszystkiego. 2 Aż do czasu określonego przez ojca podlega on opiekunom i rządcom. 3 My również, jak długo byliśmy nieletni, pozostawaliśmy w niewoli "żywiołów tego świata". 4 Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, 5 aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. 6 Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze! 7 A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.

Prośmy o Ducha Bożego, aby móc wołać ABBA, OJCZE.
Żebyśmy wiedzieli, że jesteśmy dziećmi Ojca. 


Adam Szustak OP: Zstąpienie Odcinek 3: Stopa (Niedziela Wniebowstąpienia Pańskiego)

Z Ewangelii Św. Łukasza 24, 50-53

Wniebowstąpienie

50. Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce błogosławił ich. 51. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba.

Zakończenie

52. Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy, 53 gdzie stale przebywali w świątyni, błogosławiąc Boga.


 

Adam Szustak OP: Zstąpienie. Odcinek 2: Kości  " i poznacie, że Ja jestem Pan"

Księga Ezechiela 37, 1-14

1. Potem spoczęła na mnie ręka Pana, i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. 2. I polecił mi, abym przeszedł dokoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe. 3. I rzekł do mnie: «Synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?» Odpowiedziałem: «Panie Boże, Ty to wiesz». 4. Wtedy rzekł On do mnie: «Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: "Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana!" 5. Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha po to, abyście się stały żywe. 6. Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha po to, abyście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan». 7. I prorokowałem, jak mi było polecone, a gdym prorokował, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. 8. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu, ale jeszcze nie było w nich ducha.9. I powiedział On do mnie: «Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź, duchu, i powiej po tych pobitych, aby ożyli». 10. Wtedy prorokowałem tak, jak mi nakazał, i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach - wojsko bardzo, bardzo wielkie. 11. I rzekł do mnie: «Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: "Wyschły kości nasze, minęła nadzieja nasza, już po nas". 12. Dlatego prorokuj i mów do nich: Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela, 13. i poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. 14. Udzielę wam mego ducha po to, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam» - wyrocznia Pana Boga.

Duchu Święty z czterech wiatrów przybądź i przenikaj to wszystko co martwe i wskrzesz nas pobitych, abyśmy ożyli. Amen


 

Adam Szustak OP: Zstąpienie. Odcinek 1: Przyjaciel (Bądź mi przyjacielem a nie sługą...)

Ewangelia Św. Jana 15, 9-16

9. Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej! 10 Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości.11 To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.

Prawa przyjaźni z Chrystusem

12.To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. 13 Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.1Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. 15 Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. 16 Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał - aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje.

Duchu Święty spraw, abym stał się przyjacielem Boga a nie sługą. Amen


 Pięćdziesiątego dnia po swoim zmartwychwstaniu Pan Jezus zesłał Ducha Świętego na Maryję i Apostołów zgromadzonych w Wieczerniku, wypełniając tym samym swoją obietnicę: "Gdy przyjdzie Duch Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie" (J 15, 26). W dniu Pięćdziesiątnicy Kościół, ożywiony Duchem Świętym, rozpoczyna przepowiadanie radosnej nowiny o zbawieniu wszystkim narodom.
Zielone Świątki, bo tak brzmi popularna nazwa dzisiejszej uroczystości, to jedno z najstarszych świąt Kościoła, obchodzone już w czasach apostolskich. Dzień ten posiadał wtedy praktycznie tę samą rangę, co uroczystość Paschy. W pierwszych wiekach w wigilię tego święta udzielano chrztu katechumenom. W średniowieczu istniał zwyczaj rzucania z sufitu kościoła, w trakcie odprawiania Mszy świętej, róż i innych kwiatów symbolizujących dary Ducha Świętego. W bazylikach i katedrach w czasie uroczystości wypuszczano z klatek gołębie: symbol Ducha Świętego.

  Kościół przypomina, że Pięćdziesiątnica jest wypełnieniem i zakończeniem Świąt Paschalnych. Duch Święty - Nowe Życie w Chrystusie - był celem całej działalności Chrystusa. Zgodnie z obietnicą, po wywyższeniu Chrystusa na drzewie krzyża, gdy dostęp do Ojca został otwarty, a dziecięctwo Boże stało się rzeczywistością, posłany zostaje Duch Ojca i Syna, by prowadził dalej dzieło Jezusa.

Za pobożne, publiczne odmówienie całego hymnu: "O Stworzycielu Duchu, przyjdź..." można dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami